Hou focus en blijf creatief
Before Article

Hou focus en blijf creatief

Remi studeerde succesvol af aan de Hoge Hotelschool in Maastricht en kwam al snel in de Evenementenbranche terecht. En niet zonder succes. In korte tijd stampte hij samen met zijn team een evenementenbureau uit de grond van internationale allure. Uit deze leerschool heeft hij ondernemerslessen getrokken voor het leven. Lees hieronder hoe hij zijn bedrijf én horecazaak bouwde.

Naam Remi Oerlemans (38)
Bedrijfsnaam:  Borrl KITCHEN
Couverts: 55 binnen 20 buiten
Inkoop:   36-38% van de omzet
Personeel: 14 flexibel
Huur: 6% van de omzet

Vers afgestudeerd aan de Hoge Hotelschool en kort daarna je eigen bedrijf opgezet. Was dat het plan?

‘Ik begon met twee compagnons in de evenementenwereld en we kregen al snel voor Volkswagen een mooie opdracht in China. Vervolgens zijn we ons bedrijf, binnen deze branche, verder in Azië gaan uitbouwen tot aan Shanghai en Singapore aan toe. Ik vloog uiteindelijk wekelijks tussen drie verschillende tijdszones heen en weer en het ging al snel té goed. Op het hoogtepunt had ik 125 man in dienst en ik stond altijd ‘aan’, was altijd aan het werk. Al snel kregen we via bestaande opdrachtgevers steeds meer klanten en konden we spreken van een goede opstart.’

Het ging dus direct heel goed. Was the sky the limit?

‘Het is maar net hoe je het ziet. De budgetten waren veelal beperkt en de expectations waren limitless. Vanuit China wilden we uitbreiden naar Brazilië en besloten dat uiteindelijk te doen. Maar eigenlijk kregen we toen al last van ‘groeipijn’ en van de moeilijke gang van zaken in Brazilië. We kwamen steeds meer problemen tegen, en op het moment dat het uiteindelijk te tricky werd besloot ik met het bedrijf te stoppen. Kijk, ondernemen is soms risico nemen. Maar als je financieel genaaid wordt, moet je uiteindelijk op het juiste moment over je ego heen stappen en besluiten je terug te trekken.’

Dat is zuur, een goedlopend bedrijf aan de wilgen hangen. Wat heb je ervan geleerd?

‘Eigenlijk heeft het zo moeten zijn. Ik kwam erachter dat ik het kwalitatieve denken was kwijtgeraakt. Ik dacht alleen maar kwantitatief, de 125 mensen uit mijn team moesten immers toch betaald worden. Ik miste de creativiteit en kwaliteit en was vergeten waar ik energie van kreeg. Er loopt nog steeds een rechtszaak omtrent het geld dat we hebben verdiend in Milaan, het is niet zeker of ik mijn geld nog terugkrijg, maar ben in ieder geval wel weer gaan doe waar ik energie van krijg.’

Je kwam terug in Nederland en bent toen verder gegaan met ondernemen?

‘Sinds 2014 ben ik in Nederland weer meer gaan doen. Zo organiseerden we het 10-jarig bestaan van Q-music, de F&B van de World Expo Milaan en shows voor het haarmerk Wella, waar ik nu al 4 jaar creatief werk voor mag doen’

Hele andere branches dus dan de automotive?

‘Ja. De ervaring heeft geleerd dat je niet moet vertrouwen op maar één business. Los van het ondernemersrisico is verandering goed voor je creativiteit en blijf je makkelijker geprikkeld als je werkzaam bent voor meerdere branches. Het enige nadeel is dat de budgetten niet altijd even groot zijn, waardoor je steeds in een onmogelijke situatie wordt gebracht. Aan de andere kant leert het je slimmer te zijn. Voor een van mijn opdrachtgevers had ik een beperkt budget, waardoor ik heb besloten een schip te huren en langs verschillende locaties in plaats van een het huren van een hal en deze drie keer opnieuw te verkleden.’

Inmiddels ben je naast conceptontwikkelaar ook nog horecaondernemer?

‘In 2015 kregen we met DVP de opdracht om de hele food & beverage operatie op de World Expo in Milaan te organiseren en bedacht een soort van foodtruckfestival. Daar merkte ik dat de onze juicebar op zonne-energie en alternatieve burgertruck wellicht concepten waren die in Amsterdam zouden aanslaan. Na de zes maanden dat deze expo duurde keerde ik terug in Amsterdam en zag ik op ongeveer elke hoek van de straat burgerzaken. Slechte timing. Al snel kwam ik tot de conclusie dat de informele borrelcultuur die de italianen kennen gecombineerd met de Nederlandse variant in Amsterdam nog niet bestond. Zo ontstond BORRL.

Inmiddels ben je ruim anderhalf jaar open, hoe sta je ervoor?

‘Van nature doe ik graag veel zelf, maar ik ben inmiddels echt overtuigd van het belang van een goed team. Wanneer je werkdruk verdeelt haal je mogelijk soms nog betere resultaten. We hebben gasten die uit Artis komen dat recht tegenover ons zit, er komen studenten, bedrijven. Kortom: BORRL is een allemansvriend.’

Wat is het belangrijkste thema dat momenteel in je zaak speelt?

‘Het sturen op kengetallen, zodat we de focus behouden. Ik ben niet bang om de bedrijfsvoering aan te blijven passen en te optimaliseren als dat nodig is. De kunst is naar mijn mening om niet in te dutten en zeker niet als alles om je heen verandert.’

Wat is je grootste eye-opener geweest?

‘Dat ik mij niet moet laten beïnvloeden door verwachtingen en druk van anderen. Probeer je innerlijke radiozender op jezelf in te tunen, zodat je vanuit eigen kracht kunt handelen. Elk ander spoor is gevaarlijk, aangezien het je altijd kracht kost.’

Van wie heb je het meeste geleerd?

‘Mijn coach Marjolein Loderichs die enorm heeft geholpen heeft om weer op mezelf in te tunen. Daarnaast heb ik mede door Tom Barten van Changing Life ingezien dat het belangrijk is om te sporten en voor mezelf te zorgen. Vanuit zijn bedrijf Changing Life draait het om stabiliteit, zowel fysiek, spiritueel als mentaal.’

Wat is je grootste mislukking?

‘De schaalvergroting en de groei van mijn bedrijf. Het is jammer dat ik daarna pas kon vaststellen dat dit too much was. Ik zie het als het signaal dat ik de andere richting in moest, het is ergens goed voor geweest.’

Waar zou je nog wel eens een zaak willen openen?

‘Ik hoef niet per se nog een zaak. Ik heb mede door deze zaak veel respect voor horecaondernemers die er fulltime en met focus op zitten. Wel zou ik graag een concept ontwikkelen waar entertainment zoals show of theater en eten en drinken samensmelten.

Wat is je motto?

‘Mensen hebben het niet druk, mensen denken zich druk. ‘

Hoe duurzaam ben je?

‘We zijn in nog geen twee jaar van 11 losse leveranciers overgestapt naar 3 op gebied van food. Daarnaast hebben we lokale en kleine drankenmerken op de kaart. Misschien margetechnisch minder slim, maar qua filosofie beter passend bij onze zaak. Daarnaast hebben we pasta staafjes in plaats van rietjes en krijgen kinderen echt alleen een plastic rietje als ze erom vragen.’

Wat zou je doen als je geen ondernemer was?

‘Als ik geen (horeca)ondernemer was dan zou ik al mijn tijd besteden aan muziek als bijvoorbeeld DJ of producer.’