Before Article
Waste Watcher Thomas Luttikhold

Vergeten kennis is ook een vorm van waste

Wat weten je gasten van jouw producten af? En misschien belangrijker, wat weet je daar zelf eigenlijk van? Vergeten kennis is ook een vorm van ‘waste’.

Nu hoeft niet plotsklaps het roer om, maar hoe tof is het om de gast te verrassen met een oer-Hollands product? De waarde van een product is niet de prijs die een gast ervoor betaalt, maar de waarde die de gast eraan hecht. Kennis, van bijvoorbeeld vergeten producten, is hierin een belangrijke factor. Zolang vergeten kennis vergeten blijft, liggen er voor jou mogelijkheden tot het creëren van meerwaarde.

Rundercarpaccio of mispel?

Een mooi voorbeeld: een rundercarpaccio kennen we allemaal, maar wat een mispel is? Het antwoord blijven veel restaurantgasten en opvallend veel restauranthouders mij schuldig. Een mispel is een najaarsvrucht van Nederlandse bodem. Het lijkt op een appel en een peer, maar is geen van beide. Deze unieke vrucht komt juist nú tot zijn recht, want deze dient geplukt te worden na de eerste nachtvorst. En daarna met rust gelaten te worden. Na weken wachten is de vrucht maar drie dagen rijp. Exclusief en daardoor een luxe product.

Geen grijze massa

Oké, een bijzonder product dus. Maar de belangrijkste vraag: zitten je gasten wel op mispels te wachten? Of op andere onbekende gerechten? Momenteel is het de trend om steeds meer lokale producten te gebruiken. En weet je waarom? De herkenning en beleving bij deze producten is zoveel groter, waardoor gasten er meer waarde aan hechten. Dan spoort het misschien niet bepaald aan om de mispel of andere ‘Neerlands’ vergeten producten op de menu kaart te zetten. Maar aan de andere kant, juist met deze gerechten onderscheid je je van de grijze massa.

Durf de mispel op de kaart te zetten. En wees daar trots op. Een informatief kaartje op tafel. Of een persoonlijke uitleg. Zó creëer je meerwaarde.

Benieuwd hoe je mispels bereidt? Bekijk hier mijn tip voor mispels op zoetzuur.